ฉันชอบทำกับข้าว ยิ่งถ้ามีคนช่วยกินยิ่งชอบ ความจริงอาจจะแค่อยากโชว์ เพราะถ้าอยู่คนเดียวก็มักจะขี้เกียจ แต่ถ้ามีเพื่อนมาบ้าน หรือแฟนมาหา ก็จะคึกสุดขีด ตั้งใจทำอาหารอย่างเต็มที่
สไตล์การทำกับข้าวของฉัน พูดได้เต็มปากว่า เป็น สไตล์มั่ว คือมั่วจากสัญชาตญาณของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นรสชาติ หรือส่วนผสม ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ยังตั้งอยู่บนพื้นฐานอาหารมาตรฐานนะจ๊ะ ไม่ใช่ว่าคิดสูตรบ้าๆ บอๆ มาทำกินเรื่อยเปื่อย
ผลของการทำอาหารสไตล์มั่ว ก็คือ รสชาติจะไม่คงที่ บางทีอร่อยมาก บางทีอร่อยน้อย บางทีก็ถ่อยไปเลย
แต่ฉันก็ชอบกินอาหารที่ตัวเองทำมาก เพราะเหตุผลง่ายๆ–มันประกอบด้วยวัตถุดิบที่ฉันอยากกิน ในรสชาติที่ฉันอยากกิน
ในขณะเดียวกันก็ชอบให้คนที่ฉันชอบ ชอบอาหารที่ฉันทำ กินแล้วก็อยากให้ชม กินจนหมดจาน ขอเติมใหม่ (หรือแอบเอาไปบอกต่อ)
เมนูเด็ดที่ฉันภูมิใจ คือ: มาม่าผัด, ต้มซุปมักกะโรนี, แกงจืด, ผัดผัก :P อาหารง่ายๆ นี่เอง
……………
ทุกวันนี้ ลำพังสองแม่ลูก เรามักจะเหนื่อยจากงานจนต้องพึ่งกับข้าวนอกบ้านอยู่เสมอ นานๆ ครั้ง แม่จะลุกมาแกงหม้อใหญ่ แบบกินไปทั้งอาทิตย์ ทั้งที่ความจริงแล้ว แม่เป็นคนชอบทำกับข้าวมาก (และอร่อยมากด้วย) สืบทอดสูตรอร่อยมาจากคุณยายซึ่งเป็นคนอยุธยา และได้สูตรอร่อยทางใต้มาเสริม (เพราะพ่อฉันเป็นคนสุราษฎร์) แม่ก็เลยเชี่ยวชาญทั้งแกงใต้และแกงอยุธยาไปโดยปริยาย
เทียบเรื่องฝีมือแล้ว ฉันยังห่างชั้นจากแม่และยายนัก นึกแล้วเสียดายที่สูตรอร่อยๆ ของครอบครัวกำลังจะหายไปเรื่อยๆ ที่คนรุ่นฉันนี่เอง กำลังคิดว่าจะทำรวมเล่มสูตรอร่อยฝีมือแม่ไว้สักที (พูดจริงๆ) แต่ตอนนี้ยังไม่ขยันพอ
……………
ตั้งแต่คุณตามาอยู่ด้วย บ้านเราก็ทำกับข้าวเองทุกวัน เพราะต้องเตรียมอาหารสดใหม่ไว้ให้คุณตากินครบ 3 มื้อ ถ้าแม่มีเวลาก็จะทำไว้ให้ แต่ช่วงหลังๆ แม่งานยุ่งมาก และบางทีต้องไปต่างจังหวัด
หน้าที่ทำอาหารก็ตกเป็นของฉันอย่างเต็มตัว หึหึหึ
ฉันได้มีโอกาสฝึกปรือสูตรอาหาร สไตล์มั่ว ของตัวเองแทบทุกวัน
และคนที่ได้กินอาหารสูตรนี้ไปเต็มๆ ก็จะเป็นใครไปไม่ได้–นอกจาก…คุณตา ฮ่าๆๆๆๆๆ
……………
บ่ายวันเสาร์วันหนึ่ง มีกุนเชียงทอดเหลือจากข้าวต้มมื้อเช้า เปิดตู้เจอผักที่เหลืออยู่ในตู้เย็น เป็นเห็ดสามชนิด มะเขือเทศ
เที่ยงนี้ทำข้าวผัดกุนเชียงดีก่า!
เริ่มจาก หยิบกุนเชียงออกมาดู
จกกิน 1 ชิ้น เตรียมหั่นให้ชิ้นเล็กลง
เปิดทีวีดูไปด้วย
ซีรีส์โปรดเรื่อง Bones กำลังฉายพอดี
หันไปดูคุณตาที่เตียง เช็คความเรียบร้อย
โอเคผ่าน! กำลังหลับอยู่อย่างเมามัน
หันไปเช็คแมว
อืม ไม่ขี้ไม่เยี่ยว ผ่าน!
ส่วนผสมก่อนลงกระทะ
เน้นกระเทียมเพราะชอบมาก
คราวนี้ลองหั่นแบบแว่นๆ ไม่ได้ทุบ
เริ่มต้นจาก เจียวกระเทียม และใส่เห็ดลงไปผัดก่อน
หอมมาก ปรุงรสนิดหน่อย
พอได้ที่ ก็ใส่ข้าว ปรุงรสแบบที่ชอบ
สักพักก็ใส่ไข่ พยายามระวังไม่ให้ไข่เละมาก
พอคลุกเคล้าไปมาจนคิดว่าเหมาะสม
ก็ตักใส่จานให้สวยงาม
พอทำเสร็จก็เอาไปตั้งโต๊ะ เตรียมเรียกคุณตามากิน
ตอนปรุงไม่ค่อยได้ชิม เพราะข้าวมันแฉะนิดหน่อยด้วยน้ำจากผัก ทำให้การคลุกมันหนืด ไม่คล่องตัว จึงต้องมั่วปรุงเอาตามสัญชาตญาณ หน้าตาออกมาไม่ดีเท่าไหร่ ฮ่ะๆ
ผลออกมา เมื่อถึงเวลากิน…
อร่อยง่ะ T_T
อาหารที่เราทำน่ะเริ่ดที่สุดแล้วเติ้ล
คุณตาทานแล้วบอกว่าไงบ้างอ่ะ
อยากกินฝีมือพี่เติ้ลบ้างจัง
ถ้าเราเป็นแมวบ้านเติ้ลนะ เราจะแกล้งหลับ ไม่กล้าตื่น จนกว่ากับข้าวที่เติ้ลทำจะหมด
…กลัวเติ้ลชวนกิน : )
จริงๆ ชั้นก็เป็นแม่ผีเรือนนะ (ศรีเรือน!)
มีฝีมือพอตัวเหมือนกัน (คือ ตัวกรูก็แค่นี้อ่ะ)
แต่แบ่บว่าอาศัยอยู่ในรูอพาร์ตเม้นท์นี่ทำกินเองไม่ได้เล้ย
น่ากินมากเลยเติ้ล
ทำกี่จาน แล้วต้องบีบมะนาวป่าว