ตั้งใจว่าจะเขียนเล่าเรื่องที่ไปมั่วเมืองฮานอยมา แต่คิดว่าคงยาว และนาน (เพราะเป็นคนสรุปช้า) เลยคั่นด้วย blog tag ที่ถูกคายตะขาบมาจากพี่อ๋อง http://theaestheticsofloneliness.blogspot.com/2007/01/blog-tag.html
เขียนเสร็จ publish ไป 1 วัน (มีพี่อ๋องมาเขียนคอมเมนท์ไว้ 1 อัน) ปรากฏว่า เข้าไปแก้ไขข้อความบางตัว แล้วดันกดผิด กลายเป็นลบที่เขียนไว้ทั้งหมดซะนี่ เสียดายจัง เขียนไปตั้งยาว และตลกดี แต่ก็ไม่เสียใจมาก เพราะไม่ควรยึดติด
ช่วงนี้งานยุ่งอย่างที่มันควรจะเป็น และเราก็พยายามขยันอย่างที่เราควรจะทำ แต่อย่างไรก็ตาม เราก็ไม่เคยขี้เกียจที่จะหมกมุ่นกับเรื่องบ้าบอส่วนตัวด้วย ฮ่าๆๆ ให้มันได้อย่างนี้สิเติ้ล ซึ่งช่วงนี้กำลังหมกมุ่น ไม่สิ เรียกว่า เป็นบรรยากาศ เป็นอารมณ์ที่ได้พบปะเพื่อนเก่าๆ ซึ่งโคจรมาพบกันอีกในช่วงปีที่ผ่านมาจนถึงต้นปีนี้อย่างไม่ขาดสาย (เทคโนโลยีอินเตอร์เน็ตมีส่วนสำคัญที่ทำให้มันเกิดขึ้นง่ายมากๆ) ซึ่งไอ้การได้คุยกับเพื่อนเก่าๆ เก๊าเก่านี่มันก็เลยทำให้เกิดความรู้สึก และผลกระทบอะไรอีกมากมายหลายอย่างตามมาในอนาคต
หนึ่งในนั้นคงเป็นการอินกับเพลง สบายดีหรือเปล่า ของ XYZ อย่างมาก ฟังวนไปวนมาสไตล์เด็กเนิร์ดไม่รู้เบื่อ และกำลังมีโปรเจ็กต์บางอย่างกับเพลงนี้ที่คงทำให้เราได้หมกมุ่นกับมันไปอีกนาน ปีนี้ตั้งใจว่าจะเป็นปีที่ทำอะไรหลายๆ อย่างให้สำเร็จ และมันก็มีแนวโน้มว่าจะทำได้นะ ของบางอย่าง มันต้องรอจังหวะโอกาสจริงๆ ถึงจะทำได้ ไม่ใช่แค่รอให้ภายในเราเติบโตอย่างเดียว อูววว
มีเรื่องจะเขียนใน blog เต็มเลย เป็นเรื่องประเภทที่นึกขึ้นมาได้แล้วอยากบันทึกไว้กันลืม เพราะเราเป็นคนนึกยากลืมง่าย ฮ่าๆๆ แต่…อย่ายึดติด
