25.11.07
แม่รักลูกนะ
พ่อก็รักลูก
แม่รักพ่อด้วย
พ่อก็รักแม่
เรารักกันแล้วก็รักลูก
แล้วลูกล่ะ…จะรักพ่อกับแม่มั้ยนะ?
By Your Side/ Sade
chords used:
B (799877)
B/B (699877)
G#m (466444)
F# (244322)
E (022100)
Em (022000)
B B/B G#m F#
you think i’d leave your side baby
E F#
you know me better than that
B B/B G#m
F#
you think i’d leave you down when you’re down on your knees
E F#m
i wouldn’t do that
B B/B G#m F# E F#
i’ll tell you you’re right when you want ha ah ah ah ah ah
B B/B G#m F# E F#
and if only you could see into me
G#m F#
oh when you’re cold
E
i’ll be there
Em
hold you tight to me
( like the 1. verse)
when you’re on the outside baby and you can`t get in
i will show you you’re so much better than you know
when you’re lost and you’re alone and you cant get back again
i will find you darling and i will bring you home
E F#
and if you want to cry
B B/B G#m F#
i am here to dry your eyes
E
and in no time
Em
you’ll be fine
(and so on and on)
you think i’d leave your side baby
you know me better than that
you think id leave you down when you’re down on your knees
i wouldn’t do that
i’ll tell you you’re right when you want
and if only you could see into me
ha ah ah ah ah ah
oh when you’re cold
i’ll be there
hold you tight to me
when you’re low
i’ll be there
by your side baby
oh when you’re cold
i’ll be there
hold you tight to me
oh when you’re low
i’ll be there
by your side
happy meal
ฉันชอบทำกับข้าว ยิ่งถ้ามีคนช่วยกินยิ่งชอบ ความจริงอาจจะแค่อยากโชว์ เพราะถ้าอยู่คนเดียวก็มักจะขี้เกียจ แต่ถ้ามีเพื่อนมาบ้าน หรือแฟนมาหา ก็จะคึกสุดขีด ตั้งใจทำอาหารอย่างเต็มที่
สไตล์การทำกับข้าวของฉัน พูดได้เต็มปากว่า เป็น สไตล์มั่ว คือมั่วจากสัญชาตญาณของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นรสชาติ หรือส่วนผสม ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ยังตั้งอยู่บนพื้นฐานอาหารมาตรฐานนะจ๊ะ ไม่ใช่ว่าคิดสูตรบ้าๆ บอๆ มาทำกินเรื่อยเปื่อย
ผลของการทำอาหารสไตล์มั่ว ก็คือ รสชาติจะไม่คงที่ บางทีอร่อยมาก บางทีอร่อยน้อย บางทีก็ถ่อยไปเลย
แต่ฉันก็ชอบกินอาหารที่ตัวเองทำมาก เพราะเหตุผลง่ายๆ–มันประกอบด้วยวัตถุดิบที่ฉันอยากกิน ในรสชาติที่ฉันอยากกิน
ในขณะเดียวกันก็ชอบให้คนที่ฉันชอบ ชอบอาหารที่ฉันทำ กินแล้วก็อยากให้ชม กินจนหมดจาน ขอเติมใหม่ (หรือแอบเอาไปบอกต่อ)
เมนูเด็ดที่ฉันภูมิใจ คือ: มาม่าผัด, ต้มซุปมักกะโรนี, แกงจืด, ผัดผัก :P อาหารง่ายๆ นี่เอง
……………
ทุกวันนี้ ลำพังสองแม่ลูก เรามักจะเหนื่อยจากงานจนต้องพึ่งกับข้าวนอกบ้านอยู่เสมอ นานๆ ครั้ง แม่จะลุกมาแกงหม้อใหญ่ แบบกินไปทั้งอาทิตย์ ทั้งที่ความจริงแล้ว แม่เป็นคนชอบทำกับข้าวมาก (และอร่อยมากด้วย) สืบทอดสูตรอร่อยมาจากคุณยายซึ่งเป็นคนอยุธยา และได้สูตรอร่อยทางใต้มาเสริม (เพราะพ่อฉันเป็นคนสุราษฎร์) แม่ก็เลยเชี่ยวชาญทั้งแกงใต้และแกงอยุธยาไปโดยปริยาย
เทียบเรื่องฝีมือแล้ว ฉันยังห่างชั้นจากแม่และยายนัก นึกแล้วเสียดายที่สูตรอร่อยๆ ของครอบครัวกำลังจะหายไปเรื่อยๆ ที่คนรุ่นฉันนี่เอง กำลังคิดว่าจะทำรวมเล่มสูตรอร่อยฝีมือแม่ไว้สักที (พูดจริงๆ) แต่ตอนนี้ยังไม่ขยันพอ
……………
ตั้งแต่คุณตามาอยู่ด้วย บ้านเราก็ทำกับข้าวเองทุกวัน เพราะต้องเตรียมอาหารสดใหม่ไว้ให้คุณตากินครบ 3 มื้อ ถ้าแม่มีเวลาก็จะทำไว้ให้ แต่ช่วงหลังๆ แม่งานยุ่งมาก และบางทีต้องไปต่างจังหวัด
หน้าที่ทำอาหารก็ตกเป็นของฉันอย่างเต็มตัว หึหึหึ
ฉันได้มีโอกาสฝึกปรือสูตรอาหาร สไตล์มั่ว ของตัวเองแทบทุกวัน
และคนที่ได้กินอาหารสูตรนี้ไปเต็มๆ ก็จะเป็นใครไปไม่ได้–นอกจาก…คุณตา ฮ่าๆๆๆๆๆ
……………
บ่ายวันเสาร์วันหนึ่ง มีกุนเชียงทอดเหลือจากข้าวต้มมื้อเช้า เปิดตู้เจอผักที่เหลืออยู่ในตู้เย็น เป็นเห็ดสามชนิด มะเขือเทศ
เที่ยงนี้ทำข้าวผัดกุนเชียงดีก่า!
เริ่มจาก หยิบกุนเชียงออกมาดู
จกกิน 1 ชิ้น เตรียมหั่นให้ชิ้นเล็กลง
เปิดทีวีดูไปด้วย
ซีรีส์โปรดเรื่อง Bones กำลังฉายพอดี
หันไปดูคุณตาที่เตียง เช็คความเรียบร้อย
โอเคผ่าน! กำลังหลับอยู่อย่างเมามัน
หันไปเช็คแมว
อืม ไม่ขี้ไม่เยี่ยว ผ่าน!
ส่วนผสมก่อนลงกระทะ
เน้นกระเทียมเพราะชอบมาก
คราวนี้ลองหั่นแบบแว่นๆ ไม่ได้ทุบ
เริ่มต้นจาก เจียวกระเทียม และใส่เห็ดลงไปผัดก่อน
หอมมาก ปรุงรสนิดหน่อย
พอได้ที่ ก็ใส่ข้าว ปรุงรสแบบที่ชอบ
สักพักก็ใส่ไข่ พยายามระวังไม่ให้ไข่เละมาก
พอคลุกเคล้าไปมาจนคิดว่าเหมาะสม
ก็ตักใส่จานให้สวยงาม
พอทำเสร็จก็เอาไปตั้งโต๊ะ เตรียมเรียกคุณตามากิน
ตอนปรุงไม่ค่อยได้ชิม เพราะข้าวมันแฉะนิดหน่อยด้วยน้ำจากผัก ทำให้การคลุกมันหนืด ไม่คล่องตัว จึงต้องมั่วปรุงเอาตามสัญชาตญาณ หน้าตาออกมาไม่ดีเท่าไหร่ ฮ่ะๆ
ผลออกมา เมื่อถึงเวลากิน…
อร่อยง่ะ T_T
เรื่องของตาที่ไม่ได้อยู่ข้างหู
ช่วงนี้ทำงานประจำแล้ว ตื่นเช้าหกโมงอย่างฝืนทนทุกวัน เลิกงานพอกลับถึงบ้านก็ง่วงนอนอย่างง่ายดาย (ส่งผลให้ไม่ได้ดูทีวี เล่นคอม หรือบางทีก็ไม่ได้อาบน้ำ -_-!) หวังว่าร่างกายจะปรับตัวได้เร็วๆ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปกับวงจรแบบนี้ให้ได้
ย้อนกลับไปช่วงที่ว่างงาน (อยู่ประมาณ 2 เดือน) ถึงจะดูเหมือนมีเวลาว่างมาก แต่ก็ไม่สามารถใช้เวลาได้อย่างอิสระเต็มที่อย่างที่หลายคนคิดนะ เพราะมีภารกิจสำคัญต้องดูแลคุณตา ที่มาอยู่ด้วยกันที่บ้านได้พักใหญ่แล้ว
คุณตาบวชเป็นพระที่อยุธยามาหลายสิบปี สุขภาพแข็งแรงดีมาตลอด ไม่เคยล้มหมอนนอนเสื่อ แล้ววันหนึ่ง (ราวๆ ต้นปี) จู่ๆ ท่านก็เกิดโคม่าคากุฏิ พาส่งโรงพยาบาลกันแทบไม่ทัน ด้วยปัญหาเกี่ยวกับทางเดินหายใจ
พอออกจากโรงพยาบาลได้ หลวงตาก็กลายเป็นคุณตา แถมเป็นคุณตาที่หลงๆ ลืมๆ ประสาคนอายุ 90 เดินไปไหนเองไม่ได้ต้องคอยประคองอย่างระวัง พ่วงด้วยสายปัสสาวะที่ตามมาเพราะระบบฉี่ยังไม่ปกติ
ลืมภาพหลวงตาผู้แข็งแรง ความจำดี อดีตทหารผ่านศึก (สงครามโลก) คนนั้นไปได้เลย
แม่รับคุณตามาอยู่บ้าน ด้วยความเหมาะสมที่สุดในบรรดาพี่น้อง บ้านเรามีคุณตาเป็นสมาชิกใหม่นับแต่นั้น
การดูแลคุณตา ดูเหมือนจะง่าย แต่ยากไม่ใช่เล่น ด้วยความที่มีอาการหลงแบบคนแก่ ข้อมูลความจำบางอย่างเริ่มเสื่อม และชอบอินอยู่กับข้อมูลความจำที่ฝังใจของตัวเอง ซึ่ง…สิ่งเหล่านี้จะไม่มีปัญหาเลย ถ้าไม่ไปรวมกับความดื้อที่เป็นนิสัยส่วนตัวของคุณตา พูดง่ายๆ คือ เหมือนเรากำลังดูแลคนแก่ที่กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง โดยที่เราจะดุ หรือปฏิบัติต่อเขาแบบเด็กๆ ไม่ได้ ดื้อมาก็ต้องทน และหาวิธีการจัดการอย่างละมุนละม่อมที่สุด (คุณยายแฟนคุณตา ก่อนจะเสียก็มีอาการหลงเหมือนกัน แต่หลงแบบน่ารัก ไม่ดื้อ ดูแลง่าย กินอิ่มนอนหลับ และอารมณ์ดี)
แม่อดทน ปรนนิบัติดูแลคุณตาดีมาก แม้ว่าตัวเองก็ต้องตื่นแต่เช้าไปทำงาน และกลับมาอย่างอ่อนเพลียทุกวัน แม่บอกว่าอยากใช้เวลาที่ยังเหลืออยู่ดูแลคุณตาให้เต็มที่ ”เขาคงอยู่ได้ไม่นานหรอก อยากตอบแทนบุญคุณให้เต็มที่ก่อนจะไม่ได้ทำ” ดังนั้น แม่จะดีใจเสมอ ถ้าเปิดแพมเพิร์สคุณตาออกมาแล้วเจอก้อนเหม็นๆ ได้เช็ดก้นทำความสะอาด และเปลี่ยนแพมเพิร์สอันใหม่ ได้เทฉี่ที่ต่อจากท่อปัสสาวะทิ้งให้เกลี้ยงเกลา เช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างฟันปลอม ฯลฯ แม่ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ด้วยความตั้งใจจริงๆ ไม่เคยเกี่ยงงอน
ช่วงที่แม่ไปทำงาน เรารับช่วงดูแลคุณตา ภารกิจนี้มีเพื่อนหลายคนสงสัย เวลาชวนไปไหน แล้วไปไม่ได้ บอกว่าต้องดูแลคุณตา ไอ้เติ้ลมันดูแลคุณตาของมันยังไงวะ? ก็อย่างนี้ไง…
เริ่มจาก เตรียมอาหารเช้าเสร็จ ก็ไปพาลงมาจากเตียง จูงมาที่โต๊ะกินข้าว ดูแลจนกินข้าวหมด หาขนม และน้ำให้กิน ต้องกินน้ำเยอะๆ เพราะไม่งั้นฉี่จะข้น ต้องน้ำอุ่นเท่านั้นด้วยนะ ไม่งั้นคุณตาไม่กิน เสร็จแล้วก็พากลับไปพักผ่อนบนเตียง
ทำเช่นนี้ทั้งกลางวัน และเย็น เหมือนจะง่าย ๆ และไม่มีอะไร แต่ในระหว่างวัน คุณตามักจะถามโน่นนี่ด้วยความกังวล ส่วนมากเป็นเรื่องซ้ำๆ เช่น
- นาฬิกาอยู่ไหน? — อยู่ทีแขนไงคุณตา
- แบงค์ร้อยในกระเป๋าหาย? — คุณตาเอาไปใส่ในถุงเองไงคะ
- แว่นตาหายไปไหน? — เอ่อ หาไม่เจอค่ะคุณตา อ้าว นั่น แอบใส่เข้าไปในแพมเพิร์สนี่นา
แล้วเวลาคุณตาปวดฉี่ ก็มักจะโวยวาย ร้องโอยๆ และจะลงเดินไปห้องน้ำเอง เราก็ต้องเข้าไปห้าม และพูดซ้ำๆ ว่า ฉี่เลยๆๆ คุณตา ต่อท่อไว้แล้ว ลุกเดินเองไม่ได้นะ เดี๋ยวล้ม พร้อมกับต้องลุ้นให้ฉี่ไหลออกมาให้ได้ แล้วก็ต้องหลอกล่อด้วยการบอกว่า “แหม สบายเลยเนอะคุณตา อิจฉาจริงๆ ไม่ต้องเดินไปเข้าห้องน้ำให้เมื่อย”
เรื่องฉี่ๆ นี้จะเกิดอยู่หลายครั้งในแต่ละวัน ส่วนเรื่องอึๆ จะเกิดประมาณวันละครั้ง น่าสงสารคุณตาเหมือนกัน ที่ยังไม่ชินกับการปวดถ่ายโดยไม่ได้ไปเข้าห้องน้ำตามปกติ
ถ้าเผลอเมื่อไหร่…คุณตาจะชอบลุกเดินจากเตียง ซึ่งการเดินได้มันก็ดีอยู่ แต่พวกเรากลัวกันว่า ถ้าไม่มีใครอยู่แล้วเกิดล้มขึ้นมา จะยุ่งกันใหญ่ ฉะนั้น พอเห็นว่าจะลุกลงมา ก็ต้องรีบห้ามทันที
ถ้าเผลอเมื่อไหร่…คุณตาจะชอบหยิบข้าวของมาเล่น ซึ่งการเล่นได้มันก็ดีอยู่ แต่เล่นแล้วของมักจะพังน่ะสิคุณตา
ถ้าเผลอเมื่อไหร่…คุณตาจะชอบหยิบแว่นมาใส่ ซึ่งการใส่แว่นได้มันก็ดีอยู่ แต่ตาจ๋า…ใส่แว่นพร้อมกัน 3 อันแล้วจะมองเห็นยางงาย
ถ้าเผลอเมื่อไหร่…คุณตาจะชอบหยิบเงินมานับ ซึ่งการนับเงินได้มันก็ดีอยู่ แต่ตาชอบบอกว่าเงินหายทั้งๆ ที่นอนทับอยู่น่ะสิ
ถ้าเผลอเมื่อไหร่…คุณตาก็จะชวนคุย ถามโน่นนี่ มีปัญหา หา หา ซึ่งเราก็เต็มใจที่จะดูแลอยู่หรอก แต่คุณตาขา…นี่มันปาเข้าไปตีสามแล้วจ้า
…
อิอิอิ ทั้งหมดนี้ คือการดูแลคุณตาคร่าวๆ ในแต่ะละวัน ที่ทำให้ช่วงว่างงาน ไม่สามารถออกไปไหนต่อไหนได้ตามอำเภอใจ ยิ่งช่วงที่อินเตอร์เน็ตใช้ไม่ได้ เคเบิ้ลทีวีมีปัญหา มันเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอกยังไงยังงั้น แต่ไม่ได้ทุกข์ใจอะไรหนักหนานะ เพราะเรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย (อกหักหนักกว่าเยอะ ฮ่าๆ)
สุดท้ายนี้ ขอออกตัวไว้ก่อนว่า ที่เม้าคุณตามาทั้งหมด เต็มไปด้วยความเคารพ และเต็มใจจะดูแลคุณตาอยู่เสมอ
เรื่องของคุณตาทำให้เราย้อนกลับมาดูตัวเองในหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องความกตัญญู เรื่องการดูแลสุขภาพของตัวเอง เรื่องความหมายและความทรงจำในชีวิต ฯลฯ
วันหน้าเราอาจได้เป็นคุณย่า หรือคุณยายของใคร
ถ้ามีชีวิตไปจนถึงวันพรุ่งนี้ได้นะ.
เจอที่กำแพง ตั้งแต่ตอนออกกองเอ็มวี bossablossom#2 ที่สถานีรถไฟธนบุรี ขอมอบให้บุคคลและสัตว์ที่เกี่ยวข้องกับ blog วันนี้ทั้งหมด 
เกือบลืมอีกหนึ่งภารกิจประจำวัน ให้อาหารแมวพิการที่บ้าน ชื่อ ”มดแดง” ทายซิว่าชื่อนี้มาจากไหน? และมันคือตัวผู้หรือตัวเมีย? ตอบถูกเดี๋ยวเลี้ยงเหล้า 
ปล. คิดถึงแฟนจัง
i’m back :)
หายไปนาน แต่ไม่ได้หายไปไหน นั่งๆ นอนๆ อยู่บ้าน และไปสถานที่คุ้นเคยไม่กี่แห่ง
โดยที่ไม่มีอินเตอร์เน็ตใช้
มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะแยะ เรื่องหลักๆ คงเป็นคุณตาเข้าโรง’บาล (และกลับมาอยู่บ้านเรียบร้อยแล้ว)
เรื่องรองลงมาก็คงเป็นเรื่องงานของข้าพเจ้าเอง…
หลังจากคิดว่าจะเอาดีทางเป็นฟรีแลนซ์ ทำงานอิสระ
แต่ด้วยระเบียบวินัยของตัวเอง และแรงกดดันจากแม่ ทำให้ได้ข้อสรุปว่าคงยังไม่พร้อมในตอนนี้
ฉะนั้น…
แถ่น แทน แท้น…
อะแฮ่ม…
แค่กๆๆ…
พรุ่งนี้ เติ้ลจะไปเริ่มงานประจำแล้วจ้า
(เดี๋ยวกลับมาเล่าให้ฟังอีกทีค่ะ ไม่ได้พิมพ์นาน ตอนนี้ชักเมื่อยมือแล้วล่ะ)
‘ดวงจันทร์บนหลังคา’
10 things i like about you
i like …
–the way you dance with your shirt
–the way you speak with tv, birds & dogs
–the way you touch your car
–the way you sing for me
–the way you scratch my hands
–when you sleep on my lap & look at me
–when you took off my shoes
–when you ride me home
–when you listen to your favorite songs
–when we sit in a silent
Q_Q
วิธีขึ้นรถ (เมล์)
เจอนานแล้ว จนจำไม่ได้ว่ารถเมล์สายอะไร ถ่ายตอนกำลังจะลงรถ
จริงๆ แล้วตอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายก็อันตรายเหมือนกันนิ อิอิ
things to do + life schedule
- ดื่มน้ำ วันละ 20 แก้ว (อาจแบ่งดังนี้: ตื่นนอน 3 แก้ว ช่วงเช้า 3 แก้ว กลางวัน 3 แก้ว บ่าย 3 แก้ว เย็น 3 แก้ว ก่อนนอน 5 แก้ว)
- พักผ่อนให้เพียงพอ และถูกอนามัย เช่น นอนหัวค่ำ ตื่นเช้า หลับให้ได้วันละ 10 ชั่วโมง
- ออกกำลังกายทุกวัน (สิ่งที่น่าจะทำได้แน่ๆ คือ จ๊อกกิ้งตอนเย็นรอบหมู่บ้าน, กายบริหารด้วยตัวเอง / สิ่งที่อยากจะทำให้ได้ คือ เรียนโยคะ, เต้นแอโรบิคหมู่, เรียนเต้นเบรคดานซ์, ตีแบด, วิ่งที่สวนสาธารณะสวยๆ)
- DETOX! ด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง จะด้วยตัวเองหรือไปที่ร้านก็ได้
- ขัดผิว นวดหน้า ทำเล็บ หาหมอสิว เสริมสวยครบสูตร และทำให้เป็นประจำทุกวีคนับจากนี้
- สรุปหัวข้อสารนิพนธ์ และส่งบทที่ 1 ภายในวันศุกร์ที่ 11 นี้
- คิดแบบเสื้อยืดให้เสร็จภายในวีคหน้า หาร้านตัด + นัดป๊อด
- สตาร์ตโปรเจ็คท์ทำเว็บ เริ่มต้น snap ภาพ และสะสมข้อมูล
- จดบันทึกทุกวัน วาดรูปทุกวัน ซ้อมดนตรีทุกวัน
- ทำตารางเวลาในแต่ละวัน ลำดับความสำคัญ มีวินัย อย่าใจอ่อนกับความรัก!
–พอก่อนแค่นี้–
ถ้าทำข้อปฏิบัติที่ว่ามานี้ให้สำเร็จได้ ชีวิตหลังออกจากงานน่าจะมีแต่เรื่องดีๆ
ให้รางวัลกับตัวเอง จะได้มีพลังไปทำเรื่องดีๆ ให้คนที่เจ้ารักต่ออีกทีนะเติ้ล โอทส์!
